ملک رضوان

دستان گرمم را بگير محتاج آغوش تو ام
روشن نما ويرانه را مهتاب کاشانه تويي

احساس نابم را بخوان آرام جان ميشوم
هم پا بشو اين خانه را ساقي ميخانه نويي

بر تخت ملک دل بشين تاکه شوي سالار من
اين درگاه و بام توست لايق شاهانه تويي

با عشق تو دلدارمن رضوان نخواهم من دگر
هم شعر و هم الفاظ من بهشت جانانه تويي

ت ر ن م ب ا ر ا ن
(95/6/20)